Conjugation of trigga
set off (cause someone to do something or become upset) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | trigga |
Presens
| jag | triggar |
| du | triggar |
| han / hon / den / det | triggar |
| vi | triggar |
| ni | triggar |
| de | triggar |
Preteritum
| jag | triggade |
| du | triggade |
| han / hon / den / det | triggade |
| vi | triggade |
| ni | triggade |
| de | triggade |
Supinum
| jag | triggat |
| du | triggat |
| han / hon / den / det | triggat |
| vi | triggat |
| ni | triggat |
| de | triggat |
Imperativ
| — | trigga |
Passiv
Infinitiv
| — | triggas |
Presens
| jag | triggas |
| du | triggas |
| han / hon / den / det | triggas |
| vi | triggas |
| ni | triggas |
| de | triggas |
Preteritum
| jag | triggades |
| du | triggades |
| han / hon / den / det | triggades |
| vi | triggades |
| ni | triggades |
| de | triggades |
Supinum
| jag | triggats |
| du | triggats |
| han / hon / den / det | triggats |
| vi | triggats |
| ni | triggats |
| de | triggats |