Conjugation of tjalla
/²ɕala/to inform on, to snitch; often to someone of authority, such as the police Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | tjalla |
Presens
| jag | tjallar |
| du | tjallar |
| han / hon / den / det | tjallar |
| vi | tjallar |
| ni | tjallar |
| de | tjallar |
Preteritum
| jag | tjallade |
| du | tjallade |
| han / hon / den / det | tjallade |
| vi | tjallade |
| ni | tjallade |
| de | tjallade |
Supinum
| jag | tjallat |
| du | tjallat |
| han / hon / den / det | tjallat |
| vi | tjallat |
| ni | tjallat |
| de | tjallat |
Imperativ
| — | tjalla |
Passiv
Infinitiv
| — | tjallas |
Presens
| jag | tjallas |
| du | tjallas |
| han / hon / den / det | tjallas |
| vi | tjallas |
| ni | tjallas |
| de | tjallas |
Preteritum
| jag | tjallades |
| du | tjallades |
| han / hon / den / det | tjallades |
| vi | tjallades |
| ni | tjallades |
| de | tjallades |
Supinum
| jag | tjallats |
| du | tjallats |
| han / hon / den / det | tjallats |
| vi | tjallats |
| ni | tjallats |
| de | tjallats |