Conjugation of tillvita
incriminate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | tillvita |
Presens
| jag | tillvitar |
| du | tillvitar |
| han / hon / den / det | tillvitar |
| vi | tillvitar |
| ni | tillvitar |
| de | tillvitar |
Preteritum
| jag | tillvitade |
| du | tillvitade |
| han / hon / den / det | tillvitade |
| vi | tillvitade |
| ni | tillvitade |
| de | tillvitade |
Supinum
| jag | tillvitat |
| du | tillvitat |
| han / hon / den / det | tillvitat |
| vi | tillvitat |
| ni | tillvitat |
| de | tillvitat |
Imperativ
| — | tillvita |
Passiv
Infinitiv
| — | tillvitas |
Presens
| jag | tillvitas |
| du | tillvitas |
| han / hon / den / det | tillvitas |
| vi | tillvitas |
| ni | tillvitas |
| de | tillvitas |
Preteritum
| jag | tillvitades |
| du | tillvitades |
| han / hon / den / det | tillvitades |
| vi | tillvitades |
| ni | tillvitades |
| de | tillvitades |
Supinum
| jag | tillvitats |
| du | tillvitats |
| han / hon / den / det | tillvitats |
| vi | tillvitats |
| ni | tillvitats |
| de | tillvitats |