Conjugation of tilltvinga
obtain by force Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | tilltvinga |
Presens
| jag | tilltvingar |
| du | tilltvingar |
| han / hon / den / det | tilltvingar |
| vi | tilltvingar |
| ni | tilltvingar |
| de | tilltvingar |
Preteritum
| jag | tilltvingade |
| du | tilltvingade |
| han / hon / den / det | tilltvingade |
| vi | tilltvingade |
| ni | tilltvingade |
| de | tilltvingade |
Supinum
| jag | tilltvingat |
| du | tilltvingat |
| han / hon / den / det | tilltvingat |
| vi | tilltvingat |
| ni | tilltvingat |
| de | tilltvingat |
Imperativ
| — | tilltvinga |
Passiv
Infinitiv
| — | tilltvingas |
Presens
| jag | tilltvingas |
| du | tilltvingas |
| han / hon / den / det | tilltvingas |
| vi | tilltvingas |
| ni | tilltvingas |
| de | tilltvingas |
Preteritum
| jag | tilltvingades |
| du | tilltvingades |
| han / hon / den / det | tilltvingades |
| vi | tilltvingades |
| ni | tilltvingades |
| de | tilltvingades |
Supinum
| jag | tilltvingats |
| du | tilltvingats |
| han / hon / den / det | tilltvingats |
| vi | tilltvingats |
| ni | tilltvingats |
| de | tilltvingats |