Conjugation of tillrättavisa
to rebuke Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | tillrättavisa |
Presens
| jag | tillrättavisar |
| du | tillrättavisar |
| han / hon / den / det | tillrättavisar |
| vi | tillrättavisar |
| ni | tillrättavisar |
| de | tillrättavisar |
Preteritum
| jag | tillrättavisade |
| du | tillrättavisade |
| han / hon / den / det | tillrättavisade |
| vi | tillrättavisade |
| ni | tillrättavisade |
| de | tillrättavisade |
Supinum
| jag | tillrättavisat |
| du | tillrättavisat |
| han / hon / den / det | tillrättavisat |
| vi | tillrättavisat |
| ni | tillrättavisat |
| de | tillrättavisat |
Imperativ
| — | tillrättavisa |
Passiv
Infinitiv
| — | tillrättavisas |
Presens
| jag | tillrättavisas |
| du | tillrättavisas |
| han / hon / den / det | tillrättavisas |
| vi | tillrättavisas |
| ni | tillrättavisas |
| de | tillrättavisas |
Preteritum
| jag | tillrättavisades |
| du | tillrättavisades |
| han / hon / den / det | tillrättavisades |
| vi | tillrättavisades |
| ni | tillrättavisades |
| de | tillrättavisades |
Supinum
| jag | tillrättavisats |
| du | tillrättavisats |
| han / hon / den / det | tillrättavisats |
| vi | tillrättavisats |
| ni | tillrättavisats |
| de | tillrättavisats |