Conjugation of ta fram
to bring out, to retrieve Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | ta fram |
Presens
| jag | tar fram |
| du | tar fram |
| han / hon / den / det | tar fram |
| vi | tar fram |
| ni | tar fram |
| de | tar fram |
Preteritum
| jag | tog fram |
| du | tog fram |
| han / hon / den / det | tog fram |
| vi | tog fram |
| ni | tog fram |
| de | tog fram |
Supinum
| jag | tagit fram |
| du | tagit fram |
| han / hon / den / det | tagit fram |
| vi | tagit fram |
| ni | tagit fram |
| de | tagit fram |
Imperativ
| — | ta fram |
Passiv
Infinitiv
| — | tas fram |
Presens
| jag | tas fram |
| du | tas fram |
| han / hon / den / det | tas fram |
| vi | tas fram |
| ni | tas fram |
| de | tas fram |
Preteritum
| jag | togs fram |
| du | togs fram |
| han / hon / den / det | togs fram |
| vi | togs fram |
| ni | togs fram |
| de | togs fram |
Supinum
| jag | tagits fram |
| du | tagits fram |
| han / hon / den / det | tagits fram |
| vi | tagits fram |
| ni | tagits fram |
| de | tagits fram |