Conjugation of svara
/ˈsvɑːˌra/to promise that something is true, as by taking an oath on it Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | svara |
Presens
| jag | svarar |
| du | svarar |
| han / hon / den / det | svarar |
| vi | svarar |
| ni | svarar |
| de | svarar |
Preteritum
| jag | svarade |
| du | svarade |
| han / hon / den / det | svarade |
| vi | svarade |
| ni | svarade |
| de | svarade |
Supinum
| jag | svarat |
| du | svarat |
| han / hon / den / det | svarat |
| vi | svarat |
| ni | svarat |
| de | svarat |
Imperativ
| — | svara |
Passiv
Infinitiv
| — | svaras |
Presens
| jag | svaras |
| du | svaras |
| han / hon / den / det | svaras |
| vi | svaras |
| ni | svaras |
| de | svaras |
Preteritum
| jag | svarades |
| du | svarades |
| han / hon / den / det | svarades |
| vi | svarades |
| ni | svarades |
| de | svarades |
Supinum
| jag | svarats |
| du | svarats |
| han / hon / den / det | svarats |
| vi | svarats |
| ni | svarats |
| de | svarats |