Conjugation of stupa
/²stʉːpa/To die or fall (in battle), to be killed in action Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | stupa |
Presens
| jag | stupar |
| du | stupar |
| han / hon / den / det | stupar |
| vi | stupar |
| ni | stupar |
| de | stupar |
Preteritum
| jag | stupade |
| du | stupade |
| han / hon / den / det | stupade |
| vi | stupade |
| ni | stupade |
| de | stupade |
Supinum
| jag | stupat |
| du | stupat |
| han / hon / den / det | stupat |
| vi | stupat |
| ni | stupat |
| de | stupat |
Imperativ
| — | stupa |