Conjugation of strila
to (cause to) run in thin streams, to sprinkle, to strew Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | strila |
Presens
| jag | strilar |
| du | strilar |
| han / hon / den / det | strilar |
| vi | strilar |
| ni | strilar |
| de | strilar |
Preteritum
| jag | strilade |
| du | strilade |
| han / hon / den / det | strilade |
| vi | strilade |
| ni | strilade |
| de | strilade |
Supinum
| jag | strilat |
| du | strilat |
| han / hon / den / det | strilat |
| vi | strilat |
| ni | strilat |
| de | strilat |
Imperativ
| — | strila |
Passiv
Infinitiv
| — | strilas |
Presens
| jag | strilas |
| du | strilas |
| han / hon / den / det | strilas |
| vi | strilas |
| ni | strilas |
| de | strilas |
Preteritum
| jag | strilades |
| du | strilades |
| han / hon / den / det | strilades |
| vi | strilades |
| ni | strilades |
| de | strilades |
Supinum
| jag | strilats |
| du | strilats |
| han / hon / den / det | strilats |
| vi | strilats |
| ni | strilats |
| de | strilats |