Conjugation of strida
to go against; to be against, to be contrary to, etc. Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | strida |
Presens
| jag | strider |
| du | strider |
| han / hon / den / det | strider |
| vi | strider |
| ni | strider |
| de | strider |
Preteritum
| jag | stred |
| du | stred |
| han / hon / den / det | stred |
| vi | stred |
| ni | stred |
| de | stred |
Supinum
| jag | stridit |
| du | stridit |
| han / hon / den / det | stridit |
| vi | stridit |
| ni | stridit |
| de | stridit |
Imperativ
| — | strid |
Passiv
Infinitiv
| — | stridas |
Presens
| jag | strids |
| du | strids |
| han / hon / den / det | strids |
| vi | strids |
| ni | strids |
| de | strids |
Preteritum
| jag | streds |
| du | streds |
| han / hon / den / det | streds |
| vi | streds |
| ni | streds |
| de | streds |
Supinum
| jag | stridits |
| du | stridits |
| han / hon / den / det | stridits |
| vi | stridits |
| ni | stridits |
| de | stridits |