Conjugation of strandsätta
strand (to bring into or leave in a difficult or helpless position) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | strandsätta |
Presens
| jag | strandsätter |
| du | strandsätter |
| han / hon / den / det | strandsätter |
| vi | strandsätter |
| ni | strandsätter |
| de | strandsätter |
Preteritum
| jag | strandsatte |
| du | strandsatte |
| han / hon / den / det | strandsatte |
| vi | strandsatte |
| ni | strandsatte |
| de | strandsatte |
Supinum
| jag | strandsatt |
| du | strandsatt |
| han / hon / den / det | strandsatt |
| vi | strandsatt |
| ni | strandsatt |
| de | strandsatt |
Imperativ
| — | strandsätt |
Passiv
Infinitiv
| — | strandsättas |
Presens
| jag | strandsätts |
| du | strandsätts |
| han / hon / den / det | strandsätts |
| vi | strandsätts |
| ni | strandsätts |
| de | strandsätts |
Preteritum
| jag | strandsattes |
| du | strandsattes |
| han / hon / den / det | strandsattes |
| vi | strandsattes |
| ni | strandsattes |
| de | strandsattes |
Supinum
| jag | strandsatts |
| du | strandsatts |
| han / hon / den / det | strandsatts |
| vi | strandsatts |
| ni | strandsatts |
| de | strandsatts |