Conjugation of stanna
to turn off (an engine); to stop (someone); to tell or force someone or something to stop (the more formal synonym is stoppa) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | stanna |
Presens
| jag | stannar |
| du | stannar |
| han / hon / den / det | stannar |
| vi | stannar |
| ni | stannar |
| de | stannar |
Preteritum
| jag | stannade |
| du | stannade |
| han / hon / den / det | stannade |
| vi | stannade |
| ni | stannade |
| de | stannade |
Supinum
| jag | stannat |
| du | stannat |
| han / hon / den / det | stannat |
| vi | stannat |
| ni | stannat |
| de | stannat |
Imperativ
| — | stanna |
Passiv
Infinitiv
| — | stannas |
Presens
| jag | stannas |
| du | stannas |
| han / hon / den / det | stannas |
| vi | stannas |
| ni | stannas |
| de | stannas |
Preteritum
| jag | stannades |
| du | stannades |
| han / hon / den / det | stannades |
| vi | stannades |
| ni | stannades |
| de | stannades |
Supinum
| jag | stannats |
| du | stannats |
| han / hon / den / det | stannats |
| vi | stannats |
| ni | stannats |
| de | stannats |