Conjugation of stadga
to constitute, to regulate, to legislate, to write bylaws Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | stadga |
Presens
| jag | stadgar |
| du | stadgar |
| han / hon / den / det | stadgar |
| vi | stadgar |
| ni | stadgar |
| de | stadgar |
Preteritum
| jag | stadgade |
| du | stadgade |
| han / hon / den / det | stadgade |
| vi | stadgade |
| ni | stadgade |
| de | stadgade |
Supinum
| jag | stadgat |
| du | stadgat |
| han / hon / den / det | stadgat |
| vi | stadgat |
| ni | stadgat |
| de | stadgat |
Imperativ
| — | stadga |
Passiv
Infinitiv
| — | stadgas |
Presens
| jag | stadgas |
| du | stadgas |
| han / hon / den / det | stadgas |
| vi | stadgas |
| ni | stadgas |
| de | stadgas |
Preteritum
| jag | stadgades |
| du | stadgades |
| han / hon / den / det | stadgades |
| vi | stadgades |
| ni | stadgades |
| de | stadgades |
Supinum
| jag | stadgats |
| du | stadgats |
| han / hon / den / det | stadgats |
| vi | stadgats |
| ni | stadgats |
| de | stadgats |