Conjugation of spurta
spurt, sprint, dash Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | spurta |
Presens
| jag | spurtar |
| du | spurtar |
| han / hon / den / det | spurtar |
| vi | spurtar |
| ni | spurtar |
| de | spurtar |
Preteritum
| jag | spurtade |
| du | spurtade |
| han / hon / den / det | spurtade |
| vi | spurtade |
| ni | spurtade |
| de | spurtade |
Supinum
| jag | spurtat |
| du | spurtat |
| han / hon / den / det | spurtat |
| vi | spurtat |
| ni | spurtat |
| de | spurtat |
Imperativ
| — | spurta |
Passiv
Infinitiv
| — | spurtas |
Presens
| jag | spurtas |
| du | spurtas |
| han / hon / den / det | spurtas |
| vi | spurtas |
| ni | spurtas |
| de | spurtas |
Preteritum
| jag | spurtades |
| du | spurtades |
| han / hon / den / det | spurtades |
| vi | spurtades |
| ni | spurtades |
| de | spurtades |
Supinum
| jag | spurtats |
| du | spurtats |
| han / hon / den / det | spurtats |
| vi | spurtats |
| ni | spurtats |
| de | spurtats |