Conjugation of sprattla
to move limbs or other body parts about chaotically Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | sprattla |
Presens
| jag | sprattlar |
| du | sprattlar |
| han / hon / den / det | sprattlar |
| vi | sprattlar |
| ni | sprattlar |
| de | sprattlar |
Preteritum
| jag | sprattlade |
| du | sprattlade |
| han / hon / den / det | sprattlade |
| vi | sprattlade |
| ni | sprattlade |
| de | sprattlade |
Supinum
| jag | sprattlat |
| du | sprattlat |
| han / hon / den / det | sprattlat |
| vi | sprattlat |
| ni | sprattlat |
| de | sprattlat |
Imperativ
| — | sprattla |
Passiv
Infinitiv
| — | sprattlas |
Presens
| jag | sprattlas |
| du | sprattlas |
| han / hon / den / det | sprattlas |
| vi | sprattlas |
| ni | sprattlas |
| de | sprattlas |
Preteritum
| jag | sprattlades |
| du | sprattlades |
| han / hon / den / det | sprattlades |
| vi | sprattlades |
| ni | sprattlades |
| de | sprattlades |
Supinum
| jag | sprattlats |
| du | sprattlats |
| han / hon / den / det | sprattlats |
| vi | sprattlats |
| ni | sprattlats |
| de | sprattlats |