Conjugation of splittra
to split, to shatter, to divide Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | splittra |
Presens
| jag | splittrar |
| du | splittrar |
| han / hon / den / det | splittrar |
| vi | splittrar |
| ni | splittrar |
| de | splittrar |
Preteritum
| jag | splittrade |
| du | splittrade |
| han / hon / den / det | splittrade |
| vi | splittrade |
| ni | splittrade |
| de | splittrade |
Supinum
| jag | splittrat |
| du | splittrat |
| han / hon / den / det | splittrat |
| vi | splittrat |
| ni | splittrat |
| de | splittrat |
Imperativ
| — | splittra |
Passiv
Infinitiv
| — | splittras |
Presens
| jag | splittras |
| du | splittras |
| han / hon / den / det | splittras |
| vi | splittras |
| ni | splittras |
| de | splittras |
Preteritum
| jag | splittrades |
| du | splittrades |
| han / hon / den / det | splittrades |
| vi | splittrades |
| ni | splittrades |
| de | splittrades |
Supinum
| jag | splittrats |
| du | splittrats |
| han / hon / den / det | splittrats |
| vi | splittrats |
| ni | splittrats |
| de | splittrats |