Conjugation of spara
/spɑːra/to track, to trace (follow the (concrete or abstract) track or trail of someone/something) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | spara |
Presens
| jag | sparar |
| du | sparar |
| han / hon / den / det | sparar |
| vi | sparar |
| ni | sparar |
| de | sparar |
Preteritum
| jag | sparade |
| du | sparade |
| han / hon / den / det | sparade |
| vi | sparade |
| ni | sparade |
| de | sparade |
Supinum
| jag | sparat |
| du | sparat |
| han / hon / den / det | sparat |
| vi | sparat |
| ni | sparat |
| de | sparat |
Imperativ
| — | spara |
Passiv
Infinitiv
| — | sparas |
Presens
| jag | sparas |
| du | sparas |
| han / hon / den / det | sparas |
| vi | sparas |
| ni | sparas |
| de | sparas |
Preteritum
| jag | sparades |
| du | sparades |
| han / hon / den / det | sparades |
| vi | sparades |
| ni | sparades |
| de | sparades |
Supinum
| jag | sparats |
| du | sparats |
| han / hon / den / det | sparats |
| vi | sparats |
| ni | sparats |
| de | sparats |