Conjugation of snilla
See undansnilla. Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | snilla |
Presens
| jag | snillar |
| du | snillar |
| han / hon / den / det | snillar |
| vi | snillar |
| ni | snillar |
| de | snillar |
Preteritum
| jag | snillade |
| du | snillade |
| han / hon / den / det | snillade |
| vi | snillade |
| ni | snillade |
| de | snillade |
Supinum
| jag | snillat |
| du | snillat |
| han / hon / den / det | snillat |
| vi | snillat |
| ni | snillat |
| de | snillat |
Imperativ
| — | snilla |
Passiv
Infinitiv
| — | snillas |
Presens
| jag | snillas |
| du | snillas |
| han / hon / den / det | snillas |
| vi | snillas |
| ni | snillas |
| de | snillas |
Preteritum
| jag | snillades |
| du | snillades |
| han / hon / den / det | snillades |
| vi | snillades |
| ni | snillades |
| de | snillades |
Supinum
| jag | snillats |
| du | snillats |
| han / hon / den / det | snillats |
| vi | snillats |
| ni | snillats |
| de | snillats |