Conjugation of snabba
to speed (up), to hurry Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | snabba |
Presens
| jag | snabbar |
| du | snabbar |
| han / hon / den / det | snabbar |
| vi | snabbar |
| ni | snabbar |
| de | snabbar |
Preteritum
| jag | snabbade |
| du | snabbade |
| han / hon / den / det | snabbade |
| vi | snabbade |
| ni | snabbade |
| de | snabbade |
Supinum
| jag | snabbat |
| du | snabbat |
| han / hon / den / det | snabbat |
| vi | snabbat |
| ni | snabbat |
| de | snabbat |
Imperativ
| — | snabba |
Passiv
Infinitiv
| — | snabbas |
Presens
| jag | snabbas |
| du | snabbas |
| han / hon / den / det | snabbas |
| vi | snabbas |
| ni | snabbas |
| de | snabbas |
Preteritum
| jag | snabbades |
| du | snabbades |
| han / hon / den / det | snabbades |
| vi | snabbades |
| ni | snabbades |
| de | snabbades |
Supinum
| jag | snabbats |
| du | snabbats |
| han / hon / den / det | snabbats |
| vi | snabbats |
| ni | snabbats |
| de | snabbats |