Conjugation of smuggla
smuggle Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | smuggla |
Presens
| jag | smugglar |
| du | smugglar |
| han / hon / den / det | smugglar |
| vi | smugglar |
| ni | smugglar |
| de | smugglar |
Preteritum
| jag | smugglade |
| du | smugglade |
| han / hon / den / det | smugglade |
| vi | smugglade |
| ni | smugglade |
| de | smugglade |
Supinum
| jag | smugglat |
| du | smugglat |
| han / hon / den / det | smugglat |
| vi | smugglat |
| ni | smugglat |
| de | smugglat |
Imperativ
| — | smuggla |
Passiv
Infinitiv
| — | smugglas |
Presens
| jag | smugglas |
| du | smugglas |
| han / hon / den / det | smugglas |
| vi | smugglas |
| ni | smugglas |
| de | smugglas |
Preteritum
| jag | smugglades |
| du | smugglades |
| han / hon / den / det | smugglades |
| vi | smugglades |
| ni | smugglades |
| de | smugglades |
Supinum
| jag | smugglats |
| du | smugglats |
| han / hon / den / det | smugglats |
| vi | smugglats |
| ni | smugglats |
| de | smugglats |