Conjugation of smila
to smile (archetypically slightly, with closed lips, and in a put-on or cheeky way) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | smila |
Presens
| jag | smilar |
| du | smilar |
| han / hon / den / det | smilar |
| vi | smilar |
| ni | smilar |
| de | smilar |
Preteritum
| jag | smilade |
| du | smilade |
| han / hon / den / det | smilade |
| vi | smilade |
| ni | smilade |
| de | smilade |
Supinum
| jag | smilat |
| du | smilat |
| han / hon / den / det | smilat |
| vi | smilat |
| ni | smilat |
| de | smilat |
Imperativ
| — | smila |
Passiv
Infinitiv
| — | smilas |
Presens
| jag | smilas |
| du | smilas |
| han / hon / den / det | smilas |
| vi | smilas |
| ni | smilas |
| de | smilas |
Preteritum
| jag | smilades |
| du | smilades |
| han / hon / den / det | smilades |
| vi | smilades |
| ni | smilades |
| de | smilades |
Supinum
| jag | smilats |
| du | smilats |
| han / hon / den / det | smilats |
| vi | smilats |
| ni | smilats |
| de | smilats |