Conjugation of smäkta
ache, yearn, languish Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | smäkta |
Presens
| jag | smäktar |
| du | smäktar |
| han / hon / den / det | smäktar |
| vi | smäktar |
| ni | smäktar |
| de | smäktar |
Preteritum
| jag | smäktade |
| du | smäktade |
| han / hon / den / det | smäktade |
| vi | smäktade |
| ni | smäktade |
| de | smäktade |
Supinum
| jag | smäktat |
| du | smäktat |
| han / hon / den / det | smäktat |
| vi | smäktat |
| ni | smäktat |
| de | smäktat |
Imperativ
| — | smäkta |
Passiv
Infinitiv
| — | smäktas |
Presens
| jag | smäktas |
| du | smäktas |
| han / hon / den / det | smäktas |
| vi | smäktas |
| ni | smäktas |
| de | smäktas |
Preteritum
| jag | smäktades |
| du | smäktades |
| han / hon / den / det | smäktades |
| vi | smäktades |
| ni | smäktades |
| de | smäktades |
Supinum
| jag | smäktats |
| du | smäktats |
| han / hon / den / det | smäktats |
| vi | smäktats |
| ni | smäktats |
| de | smäktats |