Conjugation of sluka
to swallow; to make something disappear without leaving a trace, especially about a swallow or chasm of the earth, or in the sea Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | sluka |
Presens
| jag | slukar |
| du | slukar |
| han / hon / den / det | slukar |
| vi | slukar |
| ni | slukar |
| de | slukar |
Preteritum
| jag | slukade |
| du | slukade |
| han / hon / den / det | slukade |
| vi | slukade |
| ni | slukade |
| de | slukade |
Supinum
| jag | slukat |
| du | slukat |
| han / hon / den / det | slukat |
| vi | slukat |
| ni | slukat |
| de | slukat |
Imperativ
| — | sluka |
Passiv
Infinitiv
| — | slukas |
Presens
| jag | slukas |
| du | slukas |
| han / hon / den / det | slukas |
| vi | slukas |
| ni | slukas |
| de | slukas |
Preteritum
| jag | slukades |
| du | slukades |
| han / hon / den / det | slukades |
| vi | slukades |
| ni | slukades |
| de | slukades |
Supinum
| jag | slukats |
| du | slukats |
| han / hon / den / det | slukats |
| vi | slukats |
| ni | slukats |
| de | slukats |