Conjugation of slanga
to swing or dangle with vigorous movements, to flail Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | slanga |
Presens
| jag | slangar |
| du | slangar |
| han / hon / den / det | slangar |
| vi | slangar |
| ni | slangar |
| de | slangar |
Preteritum
| jag | slangade |
| du | slangade |
| han / hon / den / det | slangade |
| vi | slangade |
| ni | slangade |
| de | slangade |
Supinum
| jag | slangat |
| du | slangat |
| han / hon / den / det | slangat |
| vi | slangat |
| ni | slangat |
| de | slangat |
Imperativ
| — | slanga |
Passiv
Infinitiv
| — | slangas |
Presens
| jag | slangas |
| du | slangas |
| han / hon / den / det | slangas |
| vi | slangas |
| ni | slangas |
| de | slangas |
Preteritum
| jag | slangades |
| du | slangades |
| han / hon / den / det | slangades |
| vi | slangades |
| ni | slangades |
| de | slangades |
Supinum
| jag | slangats |
| du | slangats |
| han / hon / den / det | slangats |
| vi | slangats |
| ni | slangats |
| de | slangats |