Conjugation of skria
to give a loud, high-pitched scream Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | skria |
Presens
| jag | skriar |
| du | skriar |
| han / hon / den / det | skriar |
| vi | skriar |
| ni | skriar |
| de | skriar |
Preteritum
| jag | skriade |
| du | skriade |
| han / hon / den / det | skriade |
| vi | skriade |
| ni | skriade |
| de | skriade |
Supinum
| jag | skriat |
| du | skriat |
| han / hon / den / det | skriat |
| vi | skriat |
| ni | skriat |
| de | skriat |
Imperativ
| — | skria |
Passiv
Infinitiv
| — | skrias |
Presens
| jag | skrias |
| du | skrias |
| han / hon / den / det | skrias |
| vi | skrias |
| ni | skrias |
| de | skrias |
Preteritum
| jag | skriades |
| du | skriades |
| han / hon / den / det | skriades |
| vi | skriades |
| ni | skriades |
| de | skriades |
Supinum
| jag | skriats |
| du | skriats |
| han / hon / den / det | skriats |
| vi | skriats |
| ni | skriats |
| de | skriats |