Conjugation of skolka
/ˈskɔlˌka/to be absent from work without permission Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | skolka |
Presens
| jag | skolkar |
| du | skolkar |
| han / hon / den / det | skolkar |
| vi | skolkar |
| ni | skolkar |
| de | skolkar |
Preteritum
| jag | skolkade |
| du | skolkade |
| han / hon / den / det | skolkade |
| vi | skolkade |
| ni | skolkade |
| de | skolkade |
Supinum
| jag | skolkat |
| du | skolkat |
| han / hon / den / det | skolkat |
| vi | skolkat |
| ni | skolkat |
| de | skolkat |
Imperativ
| — | skolka |
Passiv
Infinitiv
| — | skolkas |
Presens
| jag | skolkas |
| du | skolkas |
| han / hon / den / det | skolkas |
| vi | skolkas |
| ni | skolkas |
| de | skolkas |
Preteritum
| jag | skolkades |
| du | skolkades |
| han / hon / den / det | skolkades |
| vi | skolkades |
| ni | skolkades |
| de | skolkades |
Supinum
| jag | skolkats |
| du | skolkats |
| han / hon / den / det | skolkats |
| vi | skolkats |
| ni | skolkats |
| de | skolkats |