Conjugation of skära
²ɧæːrato cut; to perform an incision (compare klippa, used for cutting with scissors, shears, or the like, with a snipping motion) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | skära |
Presens
| jag | skär |
| du | skär |
| han / hon / den / det | skär |
| vi | skär |
| ni | skär |
| de | skär |
Preteritum
| jag | skar |
| du | skar |
| han / hon / den / det | skar |
| vi | skar |
| ni | skar |
| de | skar |
Supinum
| jag | skurit |
| du | skurit |
| han / hon / den / det | skurit |
| vi | skurit |
| ni | skurit |
| de | skurit |
Imperativ
| — | skär |
Passiv
Infinitiv
| — | skäras |
Presens
| jag | skärs |
| du | skärs |
| han / hon / den / det | skärs |
| vi | skärs |
| ni | skärs |
| de | skärs |
Preteritum
| jag | skars |
| du | skars |
| han / hon / den / det | skars |
| vi | skars |
| ni | skars |
| de | skars |
Supinum
| jag | skurits |
| du | skurits |
| han / hon / den / det | skurits |
| vi | skurits |
| ni | skurits |
| de | skurits |