Conjugation of självmedicinera
to self-medicate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | självmedicinera |
Presens
| jag | självmedicinerar |
| du | självmedicinerar |
| han / hon / den / det | självmedicinerar |
| vi | självmedicinerar |
| ni | självmedicinerar |
| de | självmedicinerar |
Preteritum
| jag | självmedicinerade |
| du | självmedicinerade |
| han / hon / den / det | självmedicinerade |
| vi | självmedicinerade |
| ni | självmedicinerade |
| de | självmedicinerade |
Supinum
| jag | självmedicinerat |
| du | självmedicinerat |
| han / hon / den / det | självmedicinerat |
| vi | självmedicinerat |
| ni | självmedicinerat |
| de | självmedicinerat |
Imperativ
| — | självmedicinera |
Passiv
Infinitiv
| — | självmedicineras |
Presens
| jag | självmedicineras |
| du | självmedicineras |
| han / hon / den / det | självmedicineras |
| vi | självmedicineras |
| ni | självmedicineras |
| de | självmedicineras |
Preteritum
| jag | självmedicinerades |
| du | självmedicinerades |
| han / hon / den / det | självmedicinerades |
| vi | självmedicinerades |
| ni | självmedicinerades |
| de | självmedicinerades |
Supinum
| jag | självmedicinerats |
| du | självmedicinerats |
| han / hon / den / det | självmedicinerats |
| vi | självmedicinerats |
| ni | självmedicinerats |
| de | självmedicinerats |