Conjugation of sitta
/²sɪta/to sit (be in a position with the upper body upright and the legs resting) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | sitta |
Presens
| jag | sitter |
| du | sitter |
| han / hon / den / det | sitter |
| vi | sitter |
| ni | sitter |
| de | sitter |
Preteritum
| jag | satt |
| du | satt |
| han / hon / den / det | satt |
| vi | satt |
| ni | satt |
| de | satt |
Supinum
| jag | suttit |
| du | suttit |
| han / hon / den / det | suttit |
| vi | suttit |
| ni | suttit |
| de | suttit |
Imperativ
| — | sitt |
Passiv
Infinitiv
| — | sittas |
Presens
| jag | sitts |
| du | sitts |
| han / hon / den / det | sitts |
| vi | sitts |
| ni | sitts |
| de | sitts |
Preteritum
| jag | satts |
| du | satts |
| han / hon / den / det | satts |
| vi | satts |
| ni | satts |
| de | satts |
Supinum
| jag | suttits |
| du | suttits |
| han / hon / den / det | suttits |
| vi | suttits |
| ni | suttits |
| de | suttits |