Conjugation of seminera
inseminate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | seminera |
Presens
| jag | seminerar |
| du | seminerar |
| han / hon / den / det | seminerar |
| vi | seminerar |
| ni | seminerar |
| de | seminerar |
Preteritum
| jag | seminerade |
| du | seminerade |
| han / hon / den / det | seminerade |
| vi | seminerade |
| ni | seminerade |
| de | seminerade |
Supinum
| jag | seminerat |
| du | seminerat |
| han / hon / den / det | seminerat |
| vi | seminerat |
| ni | seminerat |
| de | seminerat |
Imperativ
| — | seminera |
Passiv
Infinitiv
| — | semineras |
Presens
| jag | semineras |
| du | semineras |
| han / hon / den / det | semineras |
| vi | semineras |
| ni | semineras |
| de | semineras |
Preteritum
| jag | seminerades |
| du | seminerades |
| han / hon / den / det | seminerades |
| vi | seminerades |
| ni | seminerades |
| de | seminerades |
Supinum
| jag | seminerats |
| du | seminerats |
| han / hon / den / det | seminerats |
| vi | seminerats |
| ni | seminerats |
| de | seminerats |