Conjugation of sammansätta
compose, compound Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | sammansätta |
Presens
| jag | sammansätter |
| du | sammansätter |
| han / hon / den / det | sammansätter |
| vi | sammansätter |
| ni | sammansätter |
| de | sammansätter |
Preteritum
| jag | sammansatte |
| du | sammansatte |
| han / hon / den / det | sammansatte |
| vi | sammansatte |
| ni | sammansatte |
| de | sammansatte |
Supinum
| jag | sammansatt |
| du | sammansatt |
| han / hon / den / det | sammansatt |
| vi | sammansatt |
| ni | sammansatt |
| de | sammansatt |
Imperativ
| — | sammansätt |
Passiv
Infinitiv
| — | sammansättas |
Presens
| jag | sammansätts |
| du | sammansätts |
| han / hon / den / det | sammansätts |
| vi | sammansätts |
| ni | sammansätts |
| de | sammansätts |
Preteritum
| jag | sammansattes |
| du | sammansattes |
| han / hon / den / det | sammansattes |
| vi | sammansattes |
| ni | sammansattes |
| de | sammansattes |
Supinum
| jag | sammansatts |
| du | sammansatts |
| han / hon / den / det | sammansatts |
| vi | sammansatts |
| ni | sammansatts |
| de | sammansatts |