Conjugation of samla
to collect, to gather, to organize Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | samla |
Presens
| jag | samlar |
| du | samlar |
| han / hon / den / det | samlar |
| vi | samlar |
| ni | samlar |
| de | samlar |
Preteritum
| jag | samlade |
| du | samlade |
| han / hon / den / det | samlade |
| vi | samlade |
| ni | samlade |
| de | samlade |
Supinum
| jag | samlat |
| du | samlat |
| han / hon / den / det | samlat |
| vi | samlat |
| ni | samlat |
| de | samlat |
Imperativ
| — | samla |
Passiv
Infinitiv
| — | samlas |
Presens
| jag | samlas |
| du | samlas |
| han / hon / den / det | samlas |
| vi | samlas |
| ni | samlas |
| de | samlas |
Preteritum
| jag | samlades |
| du | samlades |
| han / hon / den / det | samlades |
| vi | samlades |
| ni | samlades |
| de | samlades |
Supinum
| jag | samlats |
| du | samlats |
| han / hon / den / det | samlats |
| vi | samlats |
| ni | samlats |
| de | samlats |