Conjugation of särskriva
to write as separate words; to write two words with a space in between them, especially if the words should be put together as a compound word. Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | särskriva |
Presens
| jag | särskriver |
| du | särskriver |
| han / hon / den / det | särskriver |
| vi | särskriver |
| ni | särskriver |
| de | särskriver |
Preteritum
| jag | särskrev |
| du | särskrev |
| han / hon / den / det | särskrev |
| vi | särskrev |
| ni | särskrev |
| de | särskrev |
Supinum
| jag | särskrivit |
| du | särskrivit |
| han / hon / den / det | särskrivit |
| vi | särskrivit |
| ni | särskrivit |
| de | särskrivit |
Imperativ
| — | särskriv |
Passiv
Infinitiv
| — | särskrivas |
Presens
| jag | särskrivs |
| du | särskrivs |
| han / hon / den / det | särskrivs |
| vi | särskrivs |
| ni | särskrivs |
| de | särskrivs |
Preteritum
| jag | särskrevs |
| du | särskrevs |
| han / hon / den / det | särskrevs |
| vi | särskrevs |
| ni | särskrevs |
| de | särskrevs |
Supinum
| jag | särskrivits |
| du | särskrivits |
| han / hon / den / det | särskrivits |
| vi | särskrivits |
| ni | särskrivits |
| de | särskrivits |