Conjugation of roffa åt sig
to greedily take for oneself, grab Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | roffa åt sig |
Presens
| jag | roffar åt sig |
| du | roffar åt sig |
| han / hon / den / det | roffar åt sig |
| vi | roffar åt sig |
| ni | roffar åt sig |
| de | roffar åt sig |
Preteritum
| jag | roffade åt sig |
| du | roffade åt sig |
| han / hon / den / det | roffade åt sig |
| vi | roffade åt sig |
| ni | roffade åt sig |
| de | roffade åt sig |
Supinum
| jag | roffat åt sig |
| du | roffat åt sig |
| han / hon / den / det | roffat åt sig |
| vi | roffat åt sig |
| ni | roffat åt sig |
| de | roffat åt sig |
Imperativ
| — | roffa åt sig |