Conjugation of ringa ut
to ring out (figuratively usher out an old year or the like) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | ringa ut |
Presens
| jag | ringer ut |
| du | ringer ut |
| han / hon / den / det | ringer ut |
| vi | ringer ut |
| ni | ringer ut |
| de | ringer ut |
Preteritum
| jag | ringde ut |
| du | ringde ut |
| han / hon / den / det | ringde ut |
| vi | ringde ut |
| ni | ringde ut |
| de | ringde ut |
Supinum
| jag | ringt ut |
| du | ringt ut |
| han / hon / den / det | ringt ut |
| vi | ringt ut |
| ni | ringt ut |
| de | ringt ut |
Imperativ
| — | ring ut |
Passiv
Infinitiv
| — | ringas ut |
Presens
| jag | rings ut |
| du | rings ut |
| han / hon / den / det | rings ut |
| vi | rings ut |
| ni | rings ut |
| de | rings ut |
Preteritum
| jag | ringdes ut |
| du | ringdes ut |
| han / hon / den / det | ringdes ut |
| vi | ringdes ut |
| ni | ringdes ut |
| de | ringdes ut |
Supinum
| jag | ringts ut |
| du | ringts ut |
| han / hon / den / det | ringts ut |
| vi | ringts ut |
| ni | ringts ut |
| de | ringts ut |