Conjugation of rigga
to set up; prepare; make something ready for use, by temporary or impromptu means Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | rigga |
Presens
| jag | riggar |
| du | riggar |
| han / hon / den / det | riggar |
| vi | riggar |
| ni | riggar |
| de | riggar |
Preteritum
| jag | riggade |
| du | riggade |
| han / hon / den / det | riggade |
| vi | riggade |
| ni | riggade |
| de | riggade |
Supinum
| jag | riggat |
| du | riggat |
| han / hon / den / det | riggat |
| vi | riggat |
| ni | riggat |
| de | riggat |
Imperativ
| — | rigga |
Passiv
Infinitiv
| — | riggas |
Presens
| jag | riggas |
| du | riggas |
| han / hon / den / det | riggas |
| vi | riggas |
| ni | riggas |
| de | riggas |
Preteritum
| jag | riggades |
| du | riggades |
| han / hon / den / det | riggades |
| vi | riggades |
| ni | riggades |
| de | riggades |
Supinum
| jag | riggats |
| du | riggats |
| han / hon / den / det | riggats |
| vi | riggats |
| ni | riggats |
| de | riggats |