Conjugation of rationalisera
to rationalize ((try to) justify (something one wants to be justifiable, with motivated thinking)) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | rationalisera |
Presens
| jag | rationaliserar |
| du | rationaliserar |
| han / hon / den / det | rationaliserar |
| vi | rationaliserar |
| ni | rationaliserar |
| de | rationaliserar |
Preteritum
| jag | rationaliserade |
| du | rationaliserade |
| han / hon / den / det | rationaliserade |
| vi | rationaliserade |
| ni | rationaliserade |
| de | rationaliserade |
Supinum
| jag | rationaliserat |
| du | rationaliserat |
| han / hon / den / det | rationaliserat |
| vi | rationaliserat |
| ni | rationaliserat |
| de | rationaliserat |
Imperativ
| — | rationalisera |
Passiv
Infinitiv
| — | rationaliseras |
Presens
| jag | rationaliseras |
| du | rationaliseras |
| han / hon / den / det | rationaliseras |
| vi | rationaliseras |
| ni | rationaliseras |
| de | rationaliseras |
Preteritum
| jag | rationaliserades |
| du | rationaliserades |
| han / hon / den / det | rationaliserades |
| vi | rationaliserades |
| ni | rationaliserades |
| de | rationaliserades |
Supinum
| jag | rationaliserats |
| du | rationaliserats |
| han / hon / den / det | rationaliserats |
| vi | rationaliserats |
| ni | rationaliserats |
| de | rationaliserats |