Conjugation of röva
to rob; to commit robbery or looting Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | röva |
Presens
| jag | rövar |
| du | rövar |
| han / hon / den / det | rövar |
| vi | rövar |
| ni | rövar |
| de | rövar |
Preteritum
| jag | rövade |
| du | rövade |
| han / hon / den / det | rövade |
| vi | rövade |
| ni | rövade |
| de | rövade |
Supinum
| jag | rövat |
| du | rövat |
| han / hon / den / det | rövat |
| vi | rövat |
| ni | rövat |
| de | rövat |
Imperativ
| — | röva |
Passiv
Infinitiv
| — | rövas |
Presens
| jag | rövas |
| du | rövas |
| han / hon / den / det | rövas |
| vi | rövas |
| ni | rövas |
| de | rövas |
Preteritum
| jag | rövades |
| du | rövades |
| han / hon / den / det | rövades |
| vi | rövades |
| ni | rövades |
| de | rövades |
Supinum
| jag | rövats |
| du | rövats |
| han / hon / den / det | rövats |
| vi | rövats |
| ni | rövats |
| de | rövats |