Conjugation of råka illa ut
to get into trouble, to get hurt Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | råka illa |
Presens
| jag | råkar illa |
| du | råkar illa |
| han / hon / den / det | råkar illa |
| vi | råkar illa |
| ni | råkar illa |
| de | råkar illa |
Preteritum
| jag | råkade illa |
| du | råkade illa |
| han / hon / den / det | råkade illa |
| vi | råkade illa |
| ni | råkade illa |
| de | råkade illa |
Supinum
| jag | råkat illa |
| du | råkat illa |
| han / hon / den / det | råkat illa |
| vi | råkat illa |
| ni | råkat illa |
| de | råkat illa |
Imperativ
| — | råka illa |