Conjugation of rättfärdiggöra
to justify (to absolve from sin and declare righteous) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | rättfärdiggöra |
Presens
| jag | rättfärdiggör |
| du | rättfärdiggör |
| han / hon / den / det | rättfärdiggör |
| vi | rättfärdiggör |
| ni | rättfärdiggör |
| de | rättfärdiggör |
Preteritum
| jag | rättfärdiggjorde |
| du | rättfärdiggjorde |
| han / hon / den / det | rättfärdiggjorde |
| vi | rättfärdiggjorde |
| ni | rättfärdiggjorde |
| de | rättfärdiggjorde |
Supinum
| jag | rättfärdiggjort |
| du | rättfärdiggjort |
| han / hon / den / det | rättfärdiggjort |
| vi | rättfärdiggjort |
| ni | rättfärdiggjort |
| de | rättfärdiggjort |
Imperativ
| — | rättfärdiggör |
Passiv
Infinitiv
| — | rättfärdiggöras |
Presens
| jag | rättfärdiggörs |
| du | rättfärdiggörs |
| han / hon / den / det | rättfärdiggörs |
| vi | rättfärdiggörs |
| ni | rättfärdiggörs |
| de | rättfärdiggörs |
Preteritum
| jag | rättfärdiggjordes |
| du | rättfärdiggjordes |
| han / hon / den / det | rättfärdiggjordes |
| vi | rättfärdiggjordes |
| ni | rättfärdiggjordes |
| de | rättfärdiggjordes |
Supinum
| jag | rättfärdiggjorts |
| du | rättfärdiggjorts |
| han / hon / den / det | rättfärdiggjorts |
| vi | rättfärdiggjorts |
| ni | rättfärdiggjorts |
| de | rättfärdiggjorts |