Conjugation of pråla
to flaunt, to show off Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | pråla |
Presens
| jag | prålar |
| du | prålar |
| han / hon / den / det | prålar |
| vi | prålar |
| ni | prålar |
| de | prålar |
Preteritum
| jag | prålade |
| du | prålade |
| han / hon / den / det | prålade |
| vi | prålade |
| ni | prålade |
| de | prålade |
Supinum
| jag | prålat |
| du | prålat |
| han / hon / den / det | prålat |
| vi | prålat |
| ni | prålat |
| de | prålat |
Imperativ
| — | pråla |