Conjugation of pocka
to insistently demand or lay claim to (something, sometimes something abstract) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | pocka |
Presens
| jag | pockar |
| du | pockar |
| han / hon / den / det | pockar |
| vi | pockar |
| ni | pockar |
| de | pockar |
Preteritum
| jag | pockade |
| du | pockade |
| han / hon / den / det | pockade |
| vi | pockade |
| ni | pockade |
| de | pockade |
Supinum
| jag | pockat |
| du | pockat |
| han / hon / den / det | pockat |
| vi | pockat |
| ni | pockat |
| de | pockat |
Imperativ
| — | pocka |
Passiv
Infinitiv
| — | pockas |
Presens
| jag | pockas |
| du | pockas |
| han / hon / den / det | pockas |
| vi | pockas |
| ni | pockas |
| de | pockas |
Preteritum
| jag | pockades |
| du | pockades |
| han / hon / den / det | pockades |
| vi | pockades |
| ni | pockades |
| de | pockades |
Supinum
| jag | pockats |
| du | pockats |
| han / hon / den / det | pockats |
| vi | pockats |
| ni | pockats |
| de | pockats |