Conjugation of packa
to pack; to stow things into a pack e.g. as to be able to bring it for a journey Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | packa |
Presens
| jag | packar |
| du | packar |
| han / hon / den / det | packar |
| vi | packar |
| ni | packar |
| de | packar |
Preteritum
| jag | packade |
| du | packade |
| han / hon / den / det | packade |
| vi | packade |
| ni | packade |
| de | packade |
Supinum
| jag | packat |
| du | packat |
| han / hon / den / det | packat |
| vi | packat |
| ni | packat |
| de | packat |
Imperativ
| — | packa |
Passiv
Infinitiv
| — | packas |
Presens
| jag | packas |
| du | packas |
| han / hon / den / det | packas |
| vi | packas |
| ni | packas |
| de | packas |
Preteritum
| jag | packades |
| du | packades |
| han / hon / den / det | packades |
| vi | packades |
| ni | packades |
| de | packades |
Supinum
| jag | packats |
| du | packats |
| han / hon / den / det | packats |
| vi | packats |
| ni | packats |
| de | packats |