Conjugation of påfordra
demand Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | påfordra |
Presens
| jag | påfordrar |
| du | påfordrar |
| han / hon / den / det | påfordrar |
| vi | påfordrar |
| ni | påfordrar |
| de | påfordrar |
Preteritum
| jag | påfordrade |
| du | påfordrade |
| han / hon / den / det | påfordrade |
| vi | påfordrade |
| ni | påfordrade |
| de | påfordrade |
Supinum
| jag | påfordrat |
| du | påfordrat |
| han / hon / den / det | påfordrat |
| vi | påfordrat |
| ni | påfordrat |
| de | påfordrat |
Imperativ
| — | påfordra |
Passiv
Infinitiv
| — | påfordras |
Presens
| jag | påfordras |
| du | påfordras |
| han / hon / den / det | påfordras |
| vi | påfordras |
| ni | påfordras |
| de | påfordras |
Preteritum
| jag | påfordrades |
| du | påfordrades |
| han / hon / den / det | påfordrades |
| vi | påfordrades |
| ni | påfordrades |
| de | påfordrades |
Supinum
| jag | påfordrats |
| du | påfordrats |
| han / hon / den / det | påfordrats |
| vi | påfordrats |
| ni | påfordrats |
| de | påfordrats |