Conjugation of orsaka
to cause Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | orsaka |
Presens
| jag | orsakar |
| du | orsakar |
| han / hon / den / det | orsakar |
| vi | orsakar |
| ni | orsakar |
| de | orsakar |
Preteritum
| jag | orsakade |
| du | orsakade |
| han / hon / den / det | orsakade |
| vi | orsakade |
| ni | orsakade |
| de | orsakade |
Supinum
| jag | orsakat |
| du | orsakat |
| han / hon / den / det | orsakat |
| vi | orsakat |
| ni | orsakat |
| de | orsakat |
Imperativ
| — | orsaka |
Passiv
Infinitiv
| — | orsakas |
Presens
| jag | orsakas |
| du | orsakas |
| han / hon / den / det | orsakas |
| vi | orsakas |
| ni | orsakas |
| de | orsakas |
Preteritum
| jag | orsakades |
| du | orsakades |
| han / hon / den / det | orsakades |
| vi | orsakades |
| ni | orsakades |
| de | orsakades |
Supinum
| jag | orsakats |
| du | orsakats |
| han / hon / den / det | orsakats |
| vi | orsakats |
| ni | orsakats |
| de | orsakats |