Conjugation of orientera
to orient, to find one's way, to practice orienteering Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | orientera |
Presens
| jag | orienterar |
| du | orienterar |
| han / hon / den / det | orienterar |
| vi | orienterar |
| ni | orienterar |
| de | orienterar |
Preteritum
| jag | orienterade |
| du | orienterade |
| han / hon / den / det | orienterade |
| vi | orienterade |
| ni | orienterade |
| de | orienterade |
Supinum
| jag | orienterat |
| du | orienterat |
| han / hon / den / det | orienterat |
| vi | orienterat |
| ni | orienterat |
| de | orienterat |
Imperativ
| — | orientera |
Passiv
Infinitiv
| — | orienteras |
Presens
| jag | orienteras |
| du | orienteras |
| han / hon / den / det | orienteras |
| vi | orienteras |
| ni | orienteras |
| de | orienteras |
Preteritum
| jag | orienterades |
| du | orienterades |
| han / hon / den / det | orienterades |
| vi | orienterades |
| ni | orienterades |
| de | orienterades |
Supinum
| jag | orienterats |
| du | orienterats |
| han / hon / den / det | orienterats |
| vi | orienterats |
| ni | orienterats |
| de | orienterats |