Conjugation of omyndigförklara
to declare legally incompetent (due to mental condition or the like) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | omyndigförklara |
Presens
| jag | omyndigförklarar |
| du | omyndigförklarar |
| han / hon / den / det | omyndigförklarar |
| vi | omyndigförklarar |
| ni | omyndigförklarar |
| de | omyndigförklarar |
Preteritum
| jag | omyndigförklarade |
| du | omyndigförklarade |
| han / hon / den / det | omyndigförklarade |
| vi | omyndigförklarade |
| ni | omyndigförklarade |
| de | omyndigförklarade |
Supinum
| jag | omyndigförklarat |
| du | omyndigförklarat |
| han / hon / den / det | omyndigförklarat |
| vi | omyndigförklarat |
| ni | omyndigförklarat |
| de | omyndigförklarat |
Imperativ
| — | omyndigförklara |
Passiv
Infinitiv
| — | omyndigförklaras |
Presens
| jag | omyndigförklaras |
| du | omyndigförklaras |
| han / hon / den / det | omyndigförklaras |
| vi | omyndigförklaras |
| ni | omyndigförklaras |
| de | omyndigförklaras |
Preteritum
| jag | omyndigförklarades |
| du | omyndigförklarades |
| han / hon / den / det | omyndigförklarades |
| vi | omyndigförklarades |
| ni | omyndigförklarades |
| de | omyndigförklarades |
Supinum
| jag | omyndigförklarats |
| du | omyndigförklarats |
| han / hon / den / det | omyndigförklarats |
| vi | omyndigförklarats |
| ni | omyndigförklarats |
| de | omyndigförklarats |