Conjugation of omkullkasta
to thwart, to foil, to upend Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | omkullkasta |
Presens
| jag | omkullkastar |
| du | omkullkastar |
| han / hon / den / det | omkullkastar |
| vi | omkullkastar |
| ni | omkullkastar |
| de | omkullkastar |
Preteritum
| jag | omkullkastade |
| du | omkullkastade |
| han / hon / den / det | omkullkastade |
| vi | omkullkastade |
| ni | omkullkastade |
| de | omkullkastade |
Supinum
| jag | omkullkastat |
| du | omkullkastat |
| han / hon / den / det | omkullkastat |
| vi | omkullkastat |
| ni | omkullkastat |
| de | omkullkastat |
Imperativ
| — | omkullkasta |
Passiv
Infinitiv
| — | omkullkastas |
Presens
| jag | omkullkastas |
| du | omkullkastas |
| han / hon / den / det | omkullkastas |
| vi | omkullkastas |
| ni | omkullkastas |
| de | omkullkastas |
Preteritum
| jag | omkullkastades |
| du | omkullkastades |
| han / hon / den / det | omkullkastades |
| vi | omkullkastades |
| ni | omkullkastades |
| de | omkullkastades |
Supinum
| jag | omkullkastats |
| du | omkullkastats |
| han / hon / den / det | omkullkastats |
| vi | omkullkastats |
| ni | omkullkastats |
| de | omkullkastats |