Conjugation of norpa
take without permission; nick, steal Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | norpa |
Presens
| jag | norpar |
| du | norpar |
| han / hon / den / det | norpar |
| vi | norpar |
| ni | norpar |
| de | norpar |
Preteritum
| jag | norpade |
| du | norpade |
| han / hon / den / det | norpade |
| vi | norpade |
| ni | norpade |
| de | norpade |
Supinum
| jag | norpat |
| du | norpat |
| han / hon / den / det | norpat |
| vi | norpat |
| ni | norpat |
| de | norpat |
Imperativ
| — | norpa |
Passiv
Infinitiv
| — | norpas |
Presens
| jag | norpas |
| du | norpas |
| han / hon / den / det | norpas |
| vi | norpas |
| ni | norpas |
| de | norpas |
Preteritum
| jag | norpades |
| du | norpades |
| han / hon / den / det | norpades |
| vi | norpades |
| ni | norpades |
| de | norpades |
Supinum
| jag | norpats |
| du | norpats |
| han / hon / den / det | norpats |
| vi | norpats |
| ni | norpats |
| de | norpats |