Conjugation of naturalisera
naturalize (allow a person who was not born in a country to become a citizen of it) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | naturalisera |
Presens
| jag | naturaliserar |
| du | naturaliserar |
| han / hon / den / det | naturaliserar |
| vi | naturaliserar |
| ni | naturaliserar |
| de | naturaliserar |
Preteritum
| jag | naturaliserade |
| du | naturaliserade |
| han / hon / den / det | naturaliserade |
| vi | naturaliserade |
| ni | naturaliserade |
| de | naturaliserade |
Supinum
| jag | naturaliserat |
| du | naturaliserat |
| han / hon / den / det | naturaliserat |
| vi | naturaliserat |
| ni | naturaliserat |
| de | naturaliserat |
Imperativ
| — | naturalisera |
Passiv
Infinitiv
| — | naturaliseras |
Presens
| jag | naturaliseras |
| du | naturaliseras |
| han / hon / den / det | naturaliseras |
| vi | naturaliseras |
| ni | naturaliseras |
| de | naturaliseras |
Preteritum
| jag | naturaliserades |
| du | naturaliserades |
| han / hon / den / det | naturaliserades |
| vi | naturaliserades |
| ni | naturaliserades |
| de | naturaliserades |
Supinum
| jag | naturaliserats |
| du | naturaliserats |
| han / hon / den / det | naturaliserats |
| vi | naturaliserats |
| ni | naturaliserats |
| de | naturaliserats |